Η Ευρώπη βρίσκει 90 δισ. για δάνεια στην Ουκρανία, άνευ όρων… προφανώς γιατί και εκεί έχουν ήδη συμφωνήσει τις θα καρπωθεί ο καθένας από την ελίτ των Βρυξελλών

Όταν η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος της καταστροφής… οι Ευρωπαίοι την πατούσαν στο λαιμό για να πάρουν μέχρι και το τελευταίο ευρώ τους.
Επέβαλαν ληστρικούς όρους για κάθε δάνειο που έδιναν.
Έριξαν μια χώρα στην ανυποληψία και στον εξευτελισμό για να την… σώσουν από τη χρεοκοπία.
Το ίδιο φυσικά κάνουν και με τους αγρότες σήμερα.
Τους εξευτελίζουν για να κάνουν συμφωνίες δισεκατομμυρίων μεταξύ τους, επιβάλλοντας δήθεν κανόνες ακόμη και για τα «απορρίμματα» των αγελάδων.
Τους έχουν δέσει σε έναν Κυκεώνα κανόνων και ρυθμίσεων που ουδείς μπορεί να αντέξει.
Το ίδιο κάνουν και με τον καθένα που στέκεται εμπόδιο στις συμφωνίες που θέλουν να πάρουν και να καρπωθούν για ίδιο όφελος.
Τα σκάνδαλα σοβούν άλλωστε… το είδαμε και με την ίδια την πρώην Επίτροπο Federica Mogherini.
Μην θυμηθούμε το περίφημο deal της Ursula Von Der Leyen με την Pfizer για τα εμβόλια της Covid, χρεώνοντας δισ. την Ευρώπη, αλλά “χρυσώνοντας” την τσέπη της.

Λεφτά υπάρχουν…

Έτσι, δεν προκαλεί έκπληξη ότι τελικά βρίσκουν 90 δισ. για δάνεια στην Ουκρανία.
Άνευ όρων… προφανώς γιατί και εκεί έχουν ήδη συμφωνήσει τις θα καρπωθεί ο καθένας από την ελίτ των Βρυξελλών.
Δεν είναι τυχαίο ότι αυτά τα 90 δισεκατομμύρια, που διατίθενται με μηδενικό (!) επιτόκιο θα στηρίξουν δήθεν την οικονομία και τις στρατιωτικές ανάγκες της Ουκρανίας, αποδεικνύουν την απόλυτη προτεραιότητα της Ευρώπης στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό, εις βάρος των ίδιων των πολιτών της.
Το παράξενο είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης συμφώνησε σε κάτι τέτοιο.
Λες και ξέχασε τι συνέβη επί δέκα χρόνια με τα δάνεια της Ευρώπης στην Ελλάδα.
Λες και δεν ήταν μέρος των κυβερνήσεων που προσκυνήσαν τους επαχθείς όρους που επέβαλαν οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα και ακόμη πληρώνουμε.
Λες και δεν βλέπει τι συμβαίνει με τους Έλληνες αγρότες που πληρώνονται αυτά που δικαιούνται με το σταγονόμετρο…
Αλλά τα περί τα 1,5 – 2 δισ. που θα κληθεί να συνεισφέρει η Ελλάδα στο «δάνειο» της Ουκρανίας θα δοθούν δίχως δεύτερη σκέψη… Ένας ετήσιος ΕΝΦΙΑ άλλωστε είναι!

Ύψωσε φωνή ακόμη και το Βέλγιο

Ο Βέλγος Πρωθυπουργός Bart de Wever, ο οποίος τόσο πολύ νοιαζόταν για τη φήμη της μικροσκοπικής του χώρας εάν γινόταν χρήση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, βρήκε βέβαια λόγο να συναινέσει.
Διότι με αυτόν τον τρόπο δεν θα χάσει τους φόρους που πληρώνονται για τη θεματοφυλακή των ρωσικών assets.
«Αν είχαμε αφήσει τις Βρυξέλλες διαιρεμένες σήμερα, η Ευρώπη θα είχε απολέσει τη γεωπολιτική της σημασία», είπε με στόμφο…
Βέβαια δεν μας είπε ότι η Ουκρανία δεν θα επιστρέψει ούτε ένα σεντ μέχρι την λήξη του πολέμου…

Απάθεια για τους Αγρότες

Η Ευρώπη, που αναγνωρίζει την ανάγκη στήριξης της Ουκρανίας για να αντισταθεί στην ρωσική επιθετικότητα, παραμένει απαθής μπροστά στη φτώχεια των αγροτών της.
Η κλιματική αλλαγή, οι υψηλές τιμές των καυσίμων και των πρώτων υλών έχουν σπρώξει τους αγρότες σε αδιέξοδο, χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη από τις Βρυξέλλες.
Αυτός ο χειρισμός δημιουργεί απορίες για τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία φαίνεται να αγνοεί τις εσωτερικές της ανάγκες, εστιάζοντας κυρίως στην ενίσχυση μιας χώρας που βρίσκεται εκτός της ΕΕ, ενώ οι αγρότες της Ευρώπης καλούνται να υποστούν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης χωρίς κανένα στήριγμα.
Το ερώτημα παραμένει… γιατί η Ευρώπη δεν δείχνει την ίδια προθυμία να στηρίξει τους δικούς της πολίτες, που πλήττονται από τις συνέπειες της αυξημένης ακρίβειας και της οικονομικής ανασφάλειας;
Η διανομή 90 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μια χώρα που δεν ανήκει στην ΕΕ, χωρίς καμία απαίτηση για μεταρρυθμίσεις ή όρους για τη χρηματοδότηση, δείχνει τη διαφοροποίηση στην πολιτική και τη διοίκηση της ΕΕ.

Ο παράδοξος δρόμος

Είναι σαφές ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Από τη μια πλευρά, επιδιώκει να διατηρήσει τη γεωπολιτική της σημασία και να στηρίξει την Ουκρανία με όποιο κόστος, ενώ από την άλλη, αγνοεί τις εσωτερικές πιέσεις και ανάγκες.
Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι η στρατηγική αυτή είναι βραχυπρόθεσμα ορθή, αλλά ενδέχεται να οδηγήσει σε μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες και διαταραχές αν δεν ληφθούν υπόψη οι ανάγκες των ίδιων των πολιτών της Ευρώπης.
Οι αντιφάσεις αυτής της πολιτικής είναι εκτυφλωτικές και το ερώτημα παραμένει: Πόσο ακόμη μπορεί η Ευρώπη να κλείνει τα μάτια στις εσωτερικές της ανάγκες, ενώ ταυτόχρονα στηρίζει απεριόριστα τη στήριξη μιας χώρας που βρίσκεται εκτός της ΕΕ;

www.bankingnews.gr