Τα ειλικρινά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων.Επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και τρεις τραυματίστηκαν στο τραγικό δυστύχημα στη Ρουμανία. Ήταν οπαδοί του “ΠΑΟΚ”,”ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα”],άνθρωποι που ξεκίνησαν ένα ταξίδι για να στηρίξουν την ομάδα τους και δεν γύρισαν ποτέ. Πίσω έμειναν οικογένειες, φίλοι, μια ολόκληρη κοινότητα σε σοκ.Δεν πρόκειται για αριθμούς.Πρόκειται για ζωές που κόπηκαν απότομα. Για ανθρώπους που είχαν σχέδια για την επόμενη μέρα και δεν πρόλαβαν.
Τι ειπώθηκε δημόσια
“MEGA Channel”,”με καλεσμένο τον εμπειρογνώμονα ” Κώστα Χασιώτη”σε ζωντανή σύνδεση, παρουσιάστηκε ένα κρίσιμο σενάριο βασισμένο στην εικόνα του δυστυχήματος.Ειπώθηκε ότι:
δεν διακρίνεται φρενάρισμα,δεν υπάρχει διορθωτική κίνηση αποφυγής,η πορεία του οχήματος δείχνει απουσία συνειδητής αντίδρασης,ακόμη και το άναμμα του αριστερού φλας περιγράφεται ως μηχανική ενέργεια.Με απλά λόγια, τέθηκε ξεκάθαρα το ενδεχόμενο ο οδηγός να υπέστη αιφνίδιο επεισόδιο (πρόβλημα υγείας, εξάντληση, απώλεια αισθήσεων) τη στιγμή του δυστυχήματος.
Αυτό ειπώθηκε on air. Δεν ήταν υπαινιγμός. Δεν ήταν φήμη.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ειπώθηκε ένα δύσκολο σενάριο.Το πρόβλημα είναι ότι δεν συνεχίστηκε.Δεν έγινε αντικείμενο ουσιαστικής διερεύνησης.Δεν τέθηκε ως βασικό ερώτημα.Δεν επανήλθε.Χάθηκε μέσα στη γενική αφήγηση, σαν να μην ειπώθηκε ποτέ.Γιατί αυτό ενοχλεί
Γιατί αν ο οδηγός δεν είχε τις αισθήσεις του, τότε δεν μιλάμε απλώς για «ατυχία» ή «ανθρώπινο λάθος». Μιλάμε για συνθήκες εργασίας,εξάντληση,ελέγχους υγείας,ευθύνες που δεν σταματούν στο άτομο.Και τότε το ερώτημα παύει να είναι βολικό.Γίνεται συστημικό.Σεβασμός στα θύματα σημαίνει αλήθεια.
Ο πραγματικός σεβασμός στους νεκρούς δεν είναι τα λόγια συμπάθειας μόνο. Είναι και η απαίτηση να ειπωθεί όλη η αλήθεια. Να εξεταστούν όλα τα ενδεχόμενα. Να μη θαφτούν όσα «δεν βολεύουν».Γιατί όταν οι αιτίες δεν συζητούνται, δεν διορθώνονται.Και όταν δεν διορθώνονται, επαναλαμβάνονται.
Όχι άλλη σιωπή στο όνομα της κανονικότητας .Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να συγχωρούμε τα πάντα.Ούτε τα σκόπιμα λάθη, ούτε τα «ακούσια», ούτε τη σιωπή.Η ασφάλεια στη μετακίνηση και στην εργασία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα. Και ένα σύστημα που συνηθίζει να αποσιωπά δύσκολα ερωτήματα, σκοτώνει αργά — πρώτα τον φτωχό και τον μεσαίο άνθρωπο, εκείνον που δεν έχει περιθώριο να καταρρεύσει.Οι ζωές δεν είναι αναλώσιμες.Και όταν μιλάμε για ζωές, η αποσιώπηση δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή.
Αφήστε μια απάντηση