Μέσα στο σύστημα της οικονομικής σκλαβιάς: Από τα δάνεια της Παγκόσμιας Τράπεζας έως τα πραξικοπήματα που υποστηρίζει η CIA.
Πώς η Παγκόσμια Τράπεζα παγιδεύει τις χώρες στο χρέος για να κλέψει τους πόρους τους — και οι δολοφονίες που ακολουθούν όταν οι ηγέτες αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι.
Σε αυτή την εκρηκτική συνέντευξη, ο πρώην εμπιστευτικός συνεργάτης John Perkins αποκαλύπτει ένα σκοτεινό σύστημα παγκόσμιου ελέγχου. Αποκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο ενός «οικονομικού δολοφόνου» (EHM): ενός εξαιρετικά εξειδικευμένου επαγγελματία που χρησιμοποιεί οικονομική εξαπάτηση για να υποδουλώσει χώρες προς όφελος εταιρειών και μιας ισχυρής ελίτ.
Ο Perkins εξηγεί τον κλασικό μηχανισμό αυτού του οικονομικού ιμπεριαλισμού. Πρώτα, εντοπίζεται μια αναπτυσσόμενη χώρα πλούσια σε περιζήτητους πόρους, όπως το πετρέλαιο. Στη συνέχεια, ο EHM οργανώνει ένα τεράστιο δάνειο προς τη χώρα αυτή από ιδρύματα όπως η Παγκόσμια Τράπεζα. Ωστόσο, τα χρήματα δεν πηγαίνουν ποτέ πραγματικά στον λαό της χώρας. Αντ’ αυτού, ρέουν απευθείας σε δυτικές εταιρείες που κατασκευάζουν έργα υποδομής — σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αυτοκινητόδρομους και βιομηχανικά πάρκα.
Αυτά τα έργα ωφελούν κυρίως μια μικρή, πλούσια τάξη εντός της χώρας και τις ξένες εταιρείες που τα κατασκευάζουν. Η πλειοψηφία του πληθυσμού δεν βλέπει καμία ή ελάχιστη βελτίωση στη ζωή της.
Πού είναι η παγίδα; Ολόκληρη η χώρα είναι πλέον επιβαρυμένη με ένα τεράστιο, αδύνατο να αποπληρωθεί χρέος. Όταν η χώρα αναπόφευκτα αθετήσει τις υποχρεώσεις της, το EHM επιστρέφει για να απαιτήσει «το τίμημα» —συχνά με τη μορφή ευνοϊκών πολιτικών, ελέγχου των πόρων ή στρατηγικών στρατιωτικών βάσεων.
Τι συμβαίνει όμως όταν ένας ηγέτης αρνείται να συμμετάσχει σε αυτό το σύστημα υποτέλειας;
Ο Perkins δίνει μια ανατριχιαστική απάντηση, αναφερόμενος στα «τσακάλια» — πράκτορες που υποστηρίζονται από τη CIA και είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση όταν αποτυγχάνει η οικονομική πίεση.
Αναφέρει δύο προέδρους, τον Jaime Roldos του Ισημερινού και τον Omar Torrijos του Παναμά, ως συγκεκριμένα παραδείγματα ηγετών που δολοφονήθηκαν αφού απέτυχε να τους διαφθείρει, επειδή έβαλαν τον λαό τους πάνω από τις απαιτήσεις της αυτοκρατορίας.
Αφήστε μια απάντηση