Δεν μειώνει την εγκληματικότητα, είναι μεροληπτικό και ελέγχει εκατομμύρια άτομα. Γιατί, λοιπόν, συνεχίζει να εφαρμόζεται;
Η Αστυνομία του Essex ανέστειλε τη χρήση της αναγνώρισης προσώπου σε πραγματικό χρόνο, μετά από μελέτη του Πανεπιστημίου του Cambridge που διαπίστωσε ότι το σύστημα είχε στατιστικά μεγαλύτερη πιθανότητα να αναγνωρίσει σωστά άτομα μαύρης φυλής σε σχέση με άλλες εθνοτικές ομάδες, καθώς και μεγαλύτερη πιθανότητα να αναγνωρίσει άνδρες παρά γυναίκες. Η αστυνομία παρουσίασε επίσης ανησυχητικά στοιχεία: περίπου 1,3 εκατομμύρια πρόσωπα σαρώθηκαν μεταξύ Αυγούστου 2024 και Φεβρουαρίου 2025, με αποτέλεσμα 48 συλλήψεις και «μόνο μία λανθασμένη παρέμβαση». Αυτό παρουσιάζεται ως διαβεβαίωση. Θα πρέπει όμως να εκληφθεί ως απόδειξη του πόσο γρήγορα η μαζική βιομετρική παρακολούθηση γίνεται κανονικότητα στη Βρετανία. Εκατομμύρια άνθρωποι σαρώθηκαν δημόσια πριν το κοινό έχει οποιαδήποτε σαφή απάντηση σε ένα βασικό ερώτημα: ποιο επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων παρουσιάστηκε ποτέ για να δικαιολογήσει την εφαρμογή αυτού του συστήματος εξ αρχής;
Η Αστυνομία Παραδέχεται ότι η Αναγνώριση Προσώπου Δεν Μειώνει το Έγκλημα
Η έκθεση που ανέθεσε η ίδια η κομητεία του Essex διαπίστωσε επίσης ότι «δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η χρήση της LFR (αναγνώριση προσώπου σε πραγματικό χρόνο) μείωσε την εγκληματικότητα» και ότι «τα επίπεδα εγκληματικότητας ήταν παρόμοια πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εφαρμογή της». Η έκθεση ανέφερε ότι ο κύριος αντίκτυπος φαίνεται να ήταν η ταυτοποίηση συγκεκριμένων ατόμων, παρά οποιαδήποτε μετρήσιμη αποτρεπτική επίδραση στην εγκληματικότητα στην γύρω περιοχή.
Αυτό είναι προβληματικό για μια τεχνολογία που τόσο συχνά προβάλλεται ως αναγκαία για τη δημόσια ασφάλεια. Εάν δεν μπορεί να αποδειχθεί η ευρύτερη αποτρεπτική της επίδραση, τότε η αιτιολόγησή της περιορίζεται σημαντικά. Το κοινό μένει με ένα σύστημα που σαρώνει τεράστιο αριθμό ατόμων, οδηγεί σε περιορισμένο αριθμό παρεμβάσεων και δεν έχει αποδείξει με σαφήνεια ότι καθιστά την ευρύτερη περιοχή ασφαλέστερη. Πρόκειται για πολύ πιο αδύναμη επιχειρηματολογία από ό,τι συνήθως υπονοούν οι υπουργοί και τα δελτία τύπου της αστυνομίας.
Δεν Είναι Μόνο το Essex: η Αναγνώριση Προσώπου Επεκτείνεται σε Εθνικό Επίπεδο
Μέχρι το τέλος του 2025, δεκατρείς αστυνομικές δυνάμεις στην Αγγλία και την Ουαλία χρησιμοποιούσαν αναγνώριση προσώπου σε πραγματικό χρόνο, σύμφωνα με το Sky News. Τον Ιανουάριο, η κυβέρνηση δήλωσε ότι ο αριθμός των φορτηγών αναγνώρισης προσώπου θα αυξηθεί από 10 σε 50. Το Υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε επίσης περισσότερες από 1.300 συλλήψεις στο Λονδίνο μεταξύ Ιανουαρίου 2024 και Σεπτεμβρίου 2025 που συνδέονται με την τεχνολογία. Αυτά τα στοιχεία παρουσιάζονται συχνά ως απόδειξη επιτυχίας, αλλά αποτελούν επίσης απόδειξη σιωπηρής επέκτασης.
Γι’ αυτό η παύση στο Essex δεν πρέπει να εκληφθεί ως αυτοσυγκράτηση. Η εθνική πολιτική κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το κράτος δεν απομακρύνεται από την αναγνώριση προσώπου, αλλά την ενσωματώνει πιο βαθιά. Μόλις αυτή η υποδομή γίνει συνηθισμένη, η αντίθεση περιορίζεται σε στενότερο πεδίο: όχι αν το κοινό πρέπει να σαρώνονται, αλλά μόνο αν η σάρωση είναι επαρκώς ισορροπημένη, αναλογική και ακριβής. Αυτό αποτελεί μια σημαντική αλλαγή σε ό,τι αναμένεται να ανεχθούν οι πολίτες.
Τα Στοιχεία για την Ακρίβεια είναι Ανησυχητικά, Όχι Καθησυχαστικά
Για όσους αισθάνονται ήδη άβολα με την αναγνώριση προσώπου, η φράση «μόνο μία λανθασμένη παρέμβαση» δεν ακούγεται καθησυχαστική. Υποδηλώνει ένα μοντέλο επιτήρησης που λειτουργεί αρκετά ομαλά ώστε να είναι πολιτικά βιώσιμο. Τα ίδια τα στοιχεία του Essex δείχνουν ότι σαρώθηκαν περίπου 1,3 εκατομμύρια πρόσωπα σε 41 εφαρμογές, οδηγώντας σε 123 παρεμβάσεις και 48 συλλήψεις από την αστυνομία. Αυτό σημαίνει μία σύλληψη για κάθε 27.000 περίπου πρόσωπα που σαρώθηκαν. Η αναλογία μιλά από μόνη της: ένα μεγάλο μέρος του κοινού υποβάλλεται σε βιομετρικό έλεγχο, ώστε να εντοπιστεί ένας μικρός αριθμός στόχων.
Υπάρχει επίσης ένα ευρύτερο ιστορικό εδώ. Το NIST έχει διαπιστώσει στο παρελθόν ότι οι αλγόριθμοι αναγνώρισης προσώπου μπορούν να παρουσιάζουν σημαντικές δημογραφικές διαφορές, με τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα να ποικίλλουν συχνά κατά 10 έως και πάνω από 100 φορές μεταξύ των ομάδων σε ορισμένα πλαίσια. Αναφέρθηκε υψηλότερο ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων για γυναίκες, Αφροαμερικανούς και ιδιαίτερα για Αφροαμερικανίδες σε συστήματα αναζήτησης ενός προς πολλούς, ακριβώς το είδος του περιβάλλοντος που αυξάνει τον κίνδυνο ψευδών κατηγοριών ή πρόσθετης επιτήρησης. Τα ευρήματα του Essex δεν προκύπτουν στο κενό. Εντάσσονται σε μια μακρά ιστορία άνισης απόδοσης και ανησυχιών για τα ατομικά δικαιώματα.
Τελική Σκέψη
Η αστυνομία του Essex ανέστειλε τη χρήση της τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου σε πραγματικό χρόνο επειδή ήρθε στο φως το ζήτημα της μεροληψίας, και όχι επειδή η ίδια η τεχνολογία είναι υπερβολικά παρεμβατική. Ωστόσο, η ίδια έκθεση που επισήμανε τα ζητήματα δικαιοσύνης δεν διαπίστωσε καμία στατιστικά σημαντική μείωση της εγκληματικότητας σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο. Αν η αναγνώριση προσώπου ελέγχει εκατομμύρια άτομα, οδηγεί σε περιορισμένο αριθμό συλλήψεων και δεν μπορεί να αποδείξει ότι μειώνει πράγματι την εγκληματικότητα, για ποιο λόγο ακριβώς μας ζητείται να την αποδεχτούμε;
Αφήστε μια απάντηση