Το κυβερνητικό αφήγημα περί «ελεγχόμενης κατάστασης» και η προσπάθεια του Μαξίμου να κρυφτεί πίσω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο χρήσης γλυκού νερού (5,8%) καταρρέουν με πάταγο μπροστά στην εφιαλτική πραγματικότητα που φέρνει στο φως το Euronews. Η Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αφήνοντας τις υποδομές της χώρας να ρημάζουν, έχει παραδοθεί στην υδατική κρίση, την ώρα που άλλες μεσογειακές χώρες λαμβάνουν μέτρα. Ενώ το όριο της «ζώνης προειδοποίησης» για μια χώρα βρίσκεται στο 20%, η Κύπρος έχει ήδη αγγίξει το τρομακτικό 72% (92% το καλοκαίρι) και η Μάλτα το 33%. Η Ελλάδα φιγουράρει ντροπιαστικά στην τρίτη θέση της σχετικής λίστας με ποσοστό χρήσης νερού στο 37%, ξεπερνώντας χώρες όπως η Ρουμανία (34%), η Πορτογαλία (31%), η Ιταλία (27%) και η Ισπανία (26,5%), οι οποίες επίσης βρίσκονται στη ζώνη κινδύνου.
Η εγκληματική αδιαφορία και η ανυπαρξία στρατηγικού σχεδιασμού από την κυβέρνηση Μητσοτάκη αποτυπώνονται ανάγλυφα στο γεγονός ότι σχεδόν ένας στους τρεις Έλληνες (ποσοστό 31,5%) δυσκολεύεται πλέον να έχει πρόσβαση σε επαρκές, ασφαλές και καθαρό νερό, σύμφωνα με την έκθεση-κόλαφο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος. Το ποσοστό αυτό είναι τριπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (9%) και φέρνει την Ελλάδα στη δεύτερη χειρότερη θέση σε ολόκληρη την ΕΕ, αμέσως μετά την Κύπρο (36,5%). Την ίδια ώρα, χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία αποδεικνύουν ότι με σοβαρή διαχείριση κρατούν τα προβλήματα πρόσβασης κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίθετα, στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι μόνο η κλιματική αλλαγή, αλλά η πλήρης εγκατάλειψη και παλαιότητα των δικτύων εφοδιασμού, για την οποία η κυβέρνηση φέρει την απόλυτη ευθύνη.
Όλα δείχνουν ότι η τραγική αυτή διαχείριση και η σκόπιμη υποβάθμιση των δημόσιων υποδομών στρώνουν το έδαφος για το επόμενο μεγάλο χτύπημα στις τσέπες των πολιτών. Καθώς το νερό μετατρέπεται σε είδος εν ανεπαρκεία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αφήνειρθέντα ανοιχτό το ενδεχόμενο να μετακυλήσει το κόστος της δικής της αποτυχίας στους καταναλωτές. Μετά τις απλησίαστες τιμές στο ρεύμα και τα βασικά αγαθά, οι δραματικές ελλείψεις και η ανάγκη για πανάκριβες λύσεις, όπως οι μονάδες αφαλάτωσης, προμηνύουν ότι έρχονται άγριες ανατιμήσεις και στο νερό, μετατρέποντας ακόμη και το πολυτιμότερο κοινωνικό αγαθό σε πανάκριβο προνόμιο για λίγους.
Αφήστε μια απάντηση