Η δραματική έξαρση των μεταναστευτικών ροών στην Κρήτη τον Αύγουστο του 2026, με περισσότερους από 3.000 ανθρώπους να καταφθάνουν μέσα σε μόλις ένα μήνα, αποκαλύπτει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την πλήρη κατάρρευση της κυβερνητικής πολιτικής στο μεταναστευτικό. Την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιδίδεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα περί «θωρακισμένων συνόρων» και «αποτελεσματικής φύλαξης», η νότια Κρήτη, από τη Γαύδο και τους Καλούς Λιμένες έως την Ιεράπετρα και τη Σητεία, μετατρέπεται ανεμπόδιστα σε μια απέραντη πύλη εισόδου, με τα εγκληματικά δίκτυα των διακινητών να δρουν εντελώς ανενόχλητα.
Η καταγραφή 64 περιστατικών μέσα σε τριάντα ημέρες, με αριθμό αφίξεων που ισοδυναμεί με τον πληθυσμό μιας ολόκληρης κωμόπολης, αποδεικνύει ότι το κράτος λειτουργεί απλώς ως αδρανής παρατηρητής. Πάνω από 1.000 μετανάστες κατάφεραν να αποβιβαστούν στις ακτές πριν καν γίνουν αντιληπτοί, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον υποτιθέμενο σχεδιασμό πρόληψης και αποτροπής. Παρά τις δραματικές εκκλήσεις των τοπικών κοινωνιών, των λιμενικών και των φορέων του νησιού που έχουν αφεθεί στη μοίρα τους χωρίς τις απαραίτητες υποδομές και ενισχύσεις, το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει τη σιωπή και την αδιαφορία, επικεντρωμένο αποκλειστικά στη διαχείριση της πολιτικής του εικόνας εν μέσω της τουριστικής περιόδου.
Η εκρηκτική εικόνα σε συγκεκριμένα διήμερα, όπως στις 25 και 26 Αυγούστου όπου σημειώθηκαν σχεδόν 800 αφίξεις, επιβεβαιώνει ότι η κυβερνητική αδράνεια έχει μετατρέψει το Λιβυκό Πέλαγος σε ξέφραγο αμπέλι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ανίκανος να χαράξει μια ουσιαστική και αποτρεπτική εθνική στρατηγική, περιορίζεται στο να μεταθέτει τις ευθύνες, αφήνοντας την Κρήτη να σηκώνει δυσανάλογο βάρος και αποδεικνύοντας ότι η προστασία των συνόρων εξαντλείται μόνο στα κυβερνητικά συνθήματα.
Αφήστε μια απάντηση