Η Ελλάδα πανηγυρίζει επειδή έγινε καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας, όμως πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς κρύβεται μια πολύ διαφορετική εικόνα. Μια εικόνα που δείχνει ότι η περίφημη «ενεργειακή επιτυχία» της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να μεταφράζεται σε σημαντικό κόστος για τους ίδιους τους Έλληνες καταναλωτές.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει την αύξηση των εξαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας ως απόδειξη ότι η Ελλάδα εξελίσσεται σε ενεργειακό κόμβο και αποκτά ισχυρότερο ρόλο στην ευρωπαϊκή αγορά. Όμως τα στοιχεία που παραθέτει το TheGreenTank δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για το ποιος τελικά κερδίζει και ποιος πληρώνει.
Εξαγωγές με λογαριασμό στους Έλληνες καταναλωτές
Σύμφωνα με την ανάλυση, από τον Ιανουάριο του 2024 έως και τον Ιούνιο του 2026, οι καθαρές εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας απέφεραν στην Ελλάδα σωρευτικό εμπορικό όφελος περίπου 821,2 εκατ. ευρώ.
Το πρόβλημα είναι ότι σημαντικό μέρος αυτών των εξαγωγών πραγματοποιήθηκε με ηλεκτρική ενέργεια που παρήχθη από μονάδες φυσικού αερίου. Και εδώ αρχίζει η μεγάλη αντίφαση.
Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο για εξαγωγές δημιούργησε, σύμφωνα με το TheGreenTank, ένα πρόσθετο κόστος ύψους περίπου 914,4 εκατ. ευρώ για τους Έλληνες καταναλωτές.
Με απλά λόγια, η χώρα μπορεί να εμφανίζεται ότι κερδίζει από τις εξαγωγές, αλλά την ίδια ώρα οι πολίτες επιβαρύνονται με ακόμη μεγαλύτερο κόστος.
Η «επιτυχία» που καταλήγει στον λογαριασμό του πολίτη
Στο διάστημα αυτό, περίπου 6,56 τεραβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθησαν από φυσικό αέριο κατευθύνθηκαν σε εξαγωγές, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 11,4% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο.
Παράλληλα, η επιλογή αυτή συνδέεται με περίπου 2,6 εκατομμύρια επιπλέον τόνους διοξειδίου του άνθρακα.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο αποκαλυπτική πλευρά της υπόθεσης: σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, εάν η συγκεκριμένη παραγωγή είχε αντικατασταθεί από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το όφελος για τους καταναλωτές θα μπορούσε να φτάσει περίπου το 1,065 δισ. ευρώ, ενώ το εμπορικό πλεόνασμα θα μπορούσε να διαμορφωθεί στα 605,4 εκατ. ευρώ.
Δηλαδή υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα που η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: γιατί μια χώρα που διαθέτει τεράστιο δυναμικό στις ανανεώσιμες πηγές εξακολουθεί να χρησιμοποιεί ακριβότερη και πιο ρυπογόνο παραγωγή από φυσικό αέριο για να στηρίξει τις εξαγωγές της;
Πανηγυρισμοί για τα νούμερα, σιωπή για τον λογαριασμό
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει πολιτικά στην εικόνα μιας Ελλάδας που μετατρέπεται σε ενεργειακή δύναμη. Όμως η πραγματικότητα δεν κρίνεται από τα κυβερνητικά δελτία τύπου και τους πανηγυρικούς τίτλους.
Κρίνεται στον λογαριασμό ρεύματος.
Κρίνεται στο κόστος που πληρώνει κάθε νοικοκυριό. Κρίνεται στο πόσο ακριβή είναι η ενέργεια για μια μικρή επιχείρηση, για έναν εργαζόμενο, για έναν συνταξιούχο. Και κυρίως κρίνεται από το αν η ενεργειακή πολιτική δημιουργεί πραγματικό όφελος για την κοινωνία ή απλώς καλύτερα στατιστικά για την κυβέρνηση.
Γιατί αν η Ελλάδα εξάγει ηλεκτρική ενέργεια, αλλά οι Έλληνες πληρώνουν ακριβότερα για να παραχθεί αυτή η ενέργεια, τότε η «ενεργειακή επιτυχία» έχει ένα τεράστιο πολιτικό και οικονομικό παράδοξο.
Ποιος πληρώνει τελικά την «πράσινη» μετάβαση;
Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να παρουσιάζει την αύξηση των εξαγωγών ως θετική εξέλιξη. Όμως δεν μπορεί να πανηγυρίζει για το εμπορικό ισοζύγιο και ταυτόχρονα να αγνοεί το κόστος που μεταφέρεται στους καταναλωτές.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα εκατομμύρια ευρώ κερδίζει η χώρα από τις εξαγωγές. Είναι πόσα από αυτά τα εκατομμύρια επιστρέφουν στην κοινωνία και πόσα χάνονται μέσα σε ένα ενεργειακό μοντέλο που εξακολουθεί να εξαρτάται από ακριβές μονάδες φυσικού αερίου.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να βαφτίζει κάθε αύξηση των εξαγωγών «εθνική επιτυχία», όταν ταυτόχρονα μια ανεξάρτητη ανάλυση δείχνει ότι οι Έλληνες καταναλωτές μπορεί να επωμίζονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επιπλέον κόστος.
Γιατί στο τέλος της ημέρας η ενέργεια δεν είναι ένα ακόμη κυβερνητικό γράφημα. Είναι ο λογαριασμός που φτάνει στο σπίτι.
Και όσο ο λογαριασμός παραμένει βαρύς, κανένας κυβερνητικός πανηγυρισμός δεν μπορεί να κρύψει το βασικό ερώτημα: πόσο κοστίζει τελικά στον Έλληνα πολίτη η «ενεργειακή επιτυχία» της κυβέρνησης Μητσοτάκη;
Αφήστε μια απάντηση